Luuk Vissers staat met veel fanatisme onder de lat bij HZ’75. De 23-jarige doelman, die NAC Breda als favoriete club heeft en Oliver Kahn als idool noemt, vindt presteren belangrijk, maar hecht minstens zoveel waarde aan de sfeer binnen de ploeg. „Ik zou mezelf omschrijven als fanatiek, teamgericht en hardwerkend. Ik vind het belangrijk dat er inzet wordt getoond, maar houd ook van de gezelligheid voor en na de wedstrijd. Een sterke teamgeest vind ik belangrijk.”
Zijn mooiste voetbalmoment is opvallend genoeg verbonden aan een nederlaag. Met HZ’75 speelde Vissers een nacompetitiewedstrijd om promotie naar de vierde klasse. „Die wedstrijd zelf was niet heel leuk om te spelen, maar vooral de aanloop en de prestaties die we hebben geleverd om die wedstrijd te halen, maken mij trots.”
Als keeper laat Vissers zich nadrukkelijk horen. „Ik ben heel direct en duidelijk te horen, waardoor spelers goed weten wat ze aan mij hebben. Ook ben ik heel gedreven. Ik wil altijd graag een resultaat halen.” Vooral derby’s kunnen bij hem iets extra’s losmaken. „Het liefst speel ik tegen bijvoorbeeld VCW of TPO. Die wedstrijden worden altijd extra goed bezocht en dat geeft het team een boost. Vooral tegen VCW brengen we altijd iets extra’s.”
Dit seizoen komt HZ’75 verschillende voor Vissers nieuwe tegenstanders tegen. Eén wedstrijd heeft hij daarom niet specifiek omcirkeld. „Ik vind dat je naar iedere wedstrijd uit zou moeten kijken. Vorig seizoen zou het TPO zijn geweest en ik denk dat het aankomende seizoen weer VCW is.”
Voor iedere wedstrijd zijn er nog altijd gezonde zenuwen. Vissers probeert daar met een vast patroon mee om te gaan. „Op wedstrijddagen ben ik altijd best gespannen, ook al zou je zeggen dat dat voor de vijfde klasse niet nodig is. Daarom zorg ik ervoor dat ik als eerste, of in ieder geval één van de eersten, op de club ben.” Bij thuiswedstrijden neemt hij meteen de muziek voor zijn rekening. Een hardstylemix of een set van Pat B of Mark with a K behoort daarbij tot zijn vaste keuzes.
In zijn ontwikkeling zijn vooral twee trainers belangrijk geweest. Vissers heeft veel waardering voor Jurgen van de Broek, die bij HZ’75 ondersteuning krijgt van assistent Kevin van der Schans. „Jurgen is een geweldige trainer, op voetbalgebied maar ook op sociaal vlak. Je kunt altijd bij hem terecht.” Ook Michel Roovers maakte veel indruk. Vissers werkte met hem in de jeugdopleiding van Madese Boys. „Van Michel heb ik heel veel geleerd op voetbalgebied, maar nog veel meer op persoonlijk vlak. Ik heb nog steeds een goede band met hem en vind het mooi dat hij af en toe een wedstrijd bij ons komt kijken.”
Waar Oliver Kahn zijn idool is, kijkt Vissers tegenwoordig graag naar Etienne Vaessen. „Zijn stijl van keepen is er eentje waar ik graag naar kijk en ook heel erg van kan genieten. Hij is voor mij het schoolvoorbeeld van hoe een keeper hoort te zijn.”
Over zijn favoriete ondergrond bestaat geen twijfel. „Als ik iedere zondag midden in de nacht met een wond van mijn knie tot onderaan mijn scheenbeen vastgeplakt aan mijn dekbedovertrek had gezeten, was ik allang gestopt met voetballen. Dus absoluut gewoon gras.”
Na afloop hoort de derde helft er voor Vissers net zo goed bij. „Dat vind ik misschien wel het mooiste moment van ieder weekend met het team. Een biertje drinken na de wedstrijd, hoe verschrikkelijk die ook was, en op dat moment ben ik het gelijk weer helemaal vergeten.” Een potje toepen maakt de middag compleet. In de kleedkamer zorgt Liam Kupper volgens de doelman ondertussen voor de nodige humor. „Hij kan met zijn opmerkingen de hele kleedkamer van bloedserieus naar iedereen aan het lachen krijgen.”
Zelf heeft Vissers eveneens de nodige bijnamen voorbij horen komen. Ooit was dat ‘De Boomstam’, maar sinds hij niet meer rookt vindt hij die minder toepasselijk. Ook ‘Cool Hand Luke met het lichaam van Luke Littler’ passeerde de revue. „Gelukkig is die niet blijven hangen. Ik denk dat het heel simpel Luukske of Ludo is.”
Met HZ’75 kijkt Vissers vooral naar de ontwikkeling van de ploeg. Verschillende spelers kwamen over vanuit de jeugd, terwijl anderen stopten. „We zijn nu een relatief jong team waar nog wat aan gesleuteld moet worden. De ambitie is om als een stabiele vijfdeklasser te spelen, met verzorgd en met vlagen goed voetbal. Ik denk dat wanneer we richting de dertig punten komen, we dit een geslaagd seizoen mogen noemen.”
Persoonlijk wil Vissers ondertussen steeds belangrijker worden voor HZ’75. Niet alleen als keeper, maar ook binnen de groep. „Mijn ambitie is om uit te groeien tot een belangrijk persoon binnen het team, zowel op voetbalgebied als in mijn gedrag. Ik wil een sterk, maar vooral gezellig team creëren waar iedereen voor elkaar wil werken. Dan is mijn seizoen al geslaagd.”
Bron: Voetbalbrabant